Pierwszy raz dla
dziewczyny


Badania prowadzone przez psychologów i seksuologów pokazują, że większość dziewczyn w Polsce zaczyna życie seksualne między 17 a 21 rokiem życia, niemała jest również grupa tych, które swój pierwszy raz przeżywają wcześniej.


Warto jednak pamiętać, że nie ma „właściwego”, „dobrego” wieku na inicjację seksualną. Nie ma żadnych podstaw sądzić, że trzeba inicjować seksualnie do jakiegoś konkretnego momentu w życiu.

Pierwszy stosunek seksualny wzbudza w młodych kobietach silne emocje

Oczekiwania, radości, ale również lęku, niepewności, czasem wstydu. Często nie wiemy czego się spodziewać. Ponieważ dorośli rzadko przygotowują młodzież na doświadczenia seksualne, osoby rozpoczynające współżycie nie mają możliwości uzyskania odpowiedzi na trudne pytania. Edukatorzy seksualni twierdzą, że obawy młodych kobiet związane z inicjacją seksualną są skupione wokół kwestii związanych ze zdrowiem, wartościami i relacją z partnerem. Niestety, wiele osób nie wspomina swojej inicjacji seksualnej jako radosnego przeżycia. Zazwyczaj wynika to z braku przygotowania na to nowe doświadczenie. Co możemy zrobić, aby nasza inicjacja seksualna była udana? Poniżej kilka rad.

Najważniejsze, abyśmy zanim zaczniemy uprawiać seks, dobrze czuły się ze swoją seksualnością. Pierwszy stosunek seksualny w większości osób wzbudza pewien lęk i jest to całkowicie zrozumiałe. Ludzie obawiają się nieznanego. Nadmierny lęk i napięcie potrafią jednak zrujnować to doświadczenie, bo zamiast koncentrować się na przyjemnych doznaniach, będziemy myśleć o zagrożeniach, roztrząsać wątpliwości, kompleksy i obawy; dodatkowo – nerwowe (w sytuacjach stresujących – odruchowe i mimowolne) ściskanie mięśni wokół narządów płciowych powoduje, że są one bardziej podatne na ból. Warto więc być przygotowanym na tyle, żeby nie dać lękowi zawładnąć naszym ciałem i emocjami, czuć się na tyle pewnie, żeby doświadczenie to miło wspominać. Najważniejsze wydają się być dwie ogólne rady.

Po pierwsze, współżyj tylko wtedy, kiedy tego chcesz i czujesz, że jesteś w związku, w którym warto jest przeżywać intymne chwile. Jeżeli myśl o współżyciu Cię przeraża, jeżeli czujesz, że robisz to pod presją chwili (np. pod wpływem narkotyków lub alkoholu, chwilowo znajdując się poza kontrolą rodziców – np. na wakacjach), partnera (np. jesteś proszona o „dowód miłości”), otoczenia (np. „bo wszyscy inni już to robią”) – lepiej poczekać. Współżycie seksualne to bardzo ważna decyzja dotycząca Twojego ciała, przeżyć i relacji – tylko Ty możesz podjąć dobrą dla siebie decyzję w tej sprawie. 

Po drugie, poznaj swoje ciało i ciało partnera. Najczęściej stosunek seksualny poprzedzony jest innymi formami fizycznej ekspresji uczucia – pettingiem, wzajemną masturbacją. Ważne, żeby wiedzieć jak zbudowane jest nasze ciało i jakich reakcji można się po nim spodziewać, rozumieć – co jest normalne, a co wymaga konsultacji ze specjalistą. Znajomość anatomii i fizjologii zwiększa poczucie pewności, zmniejsza lęk. Przyglądajmy się więc naszym narządom płciowym, czytajmy o nich, rozmawiajmy o nich z partnerem i mówmy, co w naszym ciele sprawia nam przyjemność, a czego się obawiamy.

Z czym związane są najczęstsze obawy młodych kobiet przed inicjacja seksualną?

1. Uciążliwa błona dziewicza

Wiele kobiet obawia się defloracji – przerwania błony dziewiczej, do którego dochodzi zazwyczaj podczas pierwszego kontaktu seksualnego (czasem błona dziewicza pęka w sposób niezauważony podczas np. wkładania tamponu, masturbacji lub aktywności fizycznej). Od znajomych kobiet można usłyszeć wyolbrzymione historie o bolesnym i krwawym doświadczeniu z tym związanym. Błona dziewicza jest tylko bardzo cienkim fałdem błony śluzowej, który znajduje się u wejścia do pochwy i pośrodku którego znajduje się rozciągliwy otwór. W trakcie penetracji błona ta pęka. U większości kobiet towarzyszy temu bardzo nieznaczne krwawienie – często niezauważalne, oraz lekki dyskomfort. Jest on tym mniejszy, im mniej jesteśmy zestresowane, a nasze ciało rozluźnione. Aby uniknąć bólu, warto rozpoczynać współżycie w pozycji klasycznej, a pod biodra podłożyć sobie wałek z koca lub ręcznika – takie ułożenie ciała sprzyja mniejszemu oporowi błony. Pomocne bywa również zastosowanie lubrykantu, który zawiera niewielkie ilości kremu znieczulającego – można go dostać w aptekach bez recepty.

2. Prawidłowa budowa sromu i pochwy

Młode kobiety mają liczne wątpliwości dotyczące tego, czy ich ciało, a zwłaszcza narządy płciowe są prawidłowo ukształtowane, czy nie są „nieprawidłowe”, „dziwne”, „inne”. Pamiętajmy, że tak jak wszyscy mamy różne twarze, dłonie, stopy, tak też różnią się pomiędzy sobą nasze narządy płciowe. Dotyczy to zarówno wielkości warg sromowych, koloru i ilości owłosienia łonowego, wyglądu błony dziewiczej. Częste obawy wzbudza również poczucie, że pochwa jest zbyt wąska, by zmieścił się w niej penis. Wygląd pochwy zmienia się w trakcie stosunku płciowego. Można porównać pochwę do… golfu. Gdy patrzymy na górną część swetra, wydaje się ona dosyć wąska, jednak podczas zakładania swobodnie przechodzi przez głowę, a po założeniu ściśle przylega do szyi. Podobnie jest z pochwą – podczas podniecenia jej ściany rozszerzają się, umożliwiając penetrację. Proces ten może zakłócić zbyt niskie podniecenie wynikające najczęściej ze stresu i koncentrowania się na lęku, a nie doznaniach seksualnych.

Wykluczyć wszelkie nieprawidłowości można dosyć prosto – podczas rutynowej wizyty lekarskiej, na którą niewątpliwie warto się udać przed pierwszym zbliżeniem. Najczęściej jednak obawy są tylko wyrazem naszej niepewności i braku wiedzy. Nasze ciała są różne, a kompleksy związane z jego wyglądem zazwyczaj ustępują, gdy okazuje się, jak wiele przyjemności seks dostarcza nam i naszym partnerom. Drobiazgi przestają mieć wówczas znaczenie.

3. Tajemniczy przebieg kontaktu seksualnego

Jaki jest seks nie dowiemy się, dopóki w nim nie uczestniczymy. Żaden film pornograficzny ani opowiadanie nie zastąpią i nie przygotują nas w pełni na to doświadczenie, ponieważ jest ono bardzo osobiste, a reakcje z nim związane bardzo zróżnicowane. Pomimo tego, warto wiedzieć, że przebieg kontaktu seksualnego wiąże się z fazami, nazywanymi przez seksuologów cyklem reakcji seksualnej. U kobiet przebiega ona następująco: w pierwszej fazie – podniecenia, oprócz subiektywnego uczucia pożądania, kobiety odczuwają w obrębie pochwy, a później również sromu zwilżenie nazywane lubrykacją. Przez setki małych przewodów znajdujących się w wyścielisku pochwy wydobywa się zwilżająca wydzielina, która umożliwia penetrację i swobodne ocieranie penisa o pochwę. W drugiej fazie – plateau, kobiety odczuwają przyjemne wibrowanie łechtaczki, dochodzi do przekrwienia ścian pochwy i ich lekkich skurczów, przyspieszenia rytmu serca i oddechu i wzrostu ciśnienia. W kolejnym stadium – fazie orgazmu, skurczom mięśni pochwy towarzyszą skurcze macicy oraz ogólne uczucie przyjemności; w ostatniej fazie – odprężenia, oddech, tętno i ciśnienie powraca do normalnego stanu.

4. Sytuacje niepokojące, gdy potrzebna jest interwencja specjalisty

Seksualność związana jest zarówno ze sferą some – ciała, jak i psyche – duszy. Dlatego też pomocą w sytuacjach związanych z problemami seksualnymi zajmują się zarówno lekarze, jak i psychologowie. Kiedy warto skorzystać z ich pomocy? Jeżeli współżycie seksualne wzbudza w nas silną niechęć, obezwładniający lęk, wstyd lub poczucie winy – szukajmy pomocy psychologicznej. Pomoże nam ona zrozumieć dlaczego obawiamy się seksu, a terapia zazwyczaj umożliwi usunięcie lęku i ograniczeń uniemożliwiających intymność z partnerem. Sytuacje, które wymagają kontaktu z lekarzem, to m.in. silniejsze krwawienie po przerwaniu błony dziewiczej, niemożność odbycia kontaktu seksualnego ze względu na nieskuteczne próby penetracji, odczuwanie bólu podczas kontaktu seksualnego. W tych przypadkach można szukać pomocy u lekarzy ginekologów, zwłaszcza tych, którzy maja również specjalizację z seksuologii. 

Pierwsze kontakty seksualne rzadko są cudownymi uniesieniami erotycznymi.

Podobnie jak innych aktywności, również uprawiania seksu uczymy się z czasem, poznając siebie i partnera, nasze potrzeby, oczekiwania, ograniczenia. Nie oczekujemy po pierwszym kontakcie seksualnym zbyt wiele. Jeżeli uda nam się zbliżyć, poczuć bliskość, zaufać i wzbudzić zaufanie na tyle, aby mogło do niego dojść, to jest to pierwszy i ważny sukces na drodze do udanego życia seksualnego.